ABD dünyanın açık ara en büyük resmî rezervine sahip; rakam onlarca yıldır neredeyse sabit. Aynı zamanda altının işlendiği ve yeniden dağıtıldığı büyük bir ticaret merkezidir.

ABD’den sonra dünyanın en büyük rezervi. Rezervin büyük kısmı yıllarca New York ve Londra’da tutuldu; güvenlik tartışmalarıyla önemli bölümü Frankfurt’a getirildi.

İtalya ekonomisinin boyutuna göre olağanüstü büyük bir rezerv tutar ve ağır krizlere rağmen satmamıştır.

Fransa altını parasal egemenliğin temeli sayar; De Gaulle döneminden bu yana güçlü bir rezerv geleneği vardır.

Rusya ürettiğinin büyük kısmını ihraç eder; yaptırım sonrası ihracat Batı’dan BAE, Çin ve Türkiye’ye yöneldi.

Çin hem en büyük üretici hem en büyük tüketici; ürettiğini ihraç etmez, üstüne çok ithal eder. Fiili rezervinin resmî rakamın üzerinde olduğu tartışılır.

İsviçre altın çıkarmaz ama dünyanın en büyük rafineri ve transit merkezidir; küresel ticaretin ~%20-30’u buradan geçer.

Hindistan altını kültürel olarak biriktirir ama neredeyse hiç üretmez; devasa talebini tümüyle ithalatla karşılar.

Türkiye enflasyon ve kur riskine karşı rezervini hızla büyüttü; döviz rezervinin yarısı altında. İthalattaki kısıtlar gram altındaki primi besler.

Hollanda rezervini stratejik konumlandırmasıyla bilinir; olası bir parasal ‘sıfırlama’da adil başlangıç için altın tuttuğunu açıkça belirtir.

İngiltere’nin kendi rezervi küçük olsa da Londra, LBMA ile dünya altın ticaretinin kalbidir; Bank of England kasalarında başka ülkeler adına binlerce ton saklanır.